رضا ملکي (L.O.Ls.) BARANMOVIE.TV
مادر ، مي‌دونم که سرافکنده‌ات کردم
و با اينکه گفتي گذران روزها شاد هستن
پس چرا ، همه‌چي خاموشه و من دهنم سرويس شده
و مادر...مي‌دونم که اون (پدر) اينورا نيست
اما وقتي که خودت رو غرق شراب مي‌کني
تقصير رو گردن من ننداز
اول من بودم که شروع کردم
هرگز به اين فکر نکردم که توي کدوم ورس دارم به کي صدمه ميزنم
احتمالا مادرم بدترين صدمه رو از شعرام ديده
اما از اونجائيکه دوتامون لجباز بوديم
آيا اين فقط من بودم که ادامه‌ش دادم
(و در آهنگ "پاک کردن کمدم" و ديگر آهنگها (اذيتت کردم
اما صرفنظر از اينا من ازت متنفر نيستم چون مادر
تو هنوز براي من خوشگل هستي چرا که تو مادرم هستي
دعوامون مثل جنگ ويتنام و طوفان صحرايي بود ، و جوري رفتار ميکرديم که
انگار ميتونستيم يه بمب اتم بسازيم. و هميشه مثل جنگهاي شيميايي ، عمل کنيم
و به اين کارمون همينجوري ادامه بديم
اما ، قبول کن که
اون هديه‌اي که زير درخت کريسمس برام گذاشتي ، برام هيچ اهميتي نداشت
تو منو از خونه ميندازي بيرون ؟ هوا 15 درجه‌ست و تازه روز کريسمس هم هست "و گفتي که "آشغال کوچولو برو بيرون
مامان حداقل بذار کُت کوفتيم رو بردارم تنها کاري که بلديم اينه که با هم دعوا کنيم
آخه چرا بايد يقه‌ي همديگه رو بگيريم ؟
مخصوصا وقتي که پدر ، ريد به هر دوتامون
ما توي يه جايگاه قرار داريم تو فکر ميکردي که رفتن پدر ما دوتا رو به هم نزديکتر ميکنه ، نه
بلکه ما رو از همديگه دور کرد چراغهاي ماشين روشن‌اند و ماشين با همه متعلقاتش
هنوز يه راهي براي رفتن دارن تا به خونه‌ي مادر بزرگ برسن
من بزرگترين مرد خونه‌مون بودم ، براي همين بار زندگي روي دوش من بود
بعدش ناتان در سن 8 سالگي توسط ايالت از تو گرفته شد
اون موقع بود که فهميدم تو بيماري و بيماريت قابل معالجه نبود
و تا به امروز ما با هم غريب مونديم و ...از اين متنفرم غريبه مونديم ، اما
فکر کنم ما هموني هستيم که بايد باشيم
چراغهاي ماشين وقتي که توي شب رانندگي ميکنم ، مي‌درخشن
احتمالا قضيه رو خيلي گنده‌اش کرديم
چون تا به امروز ما با هم غريبه مونديم و از اين متنفرم
چون تو حتي شاهد بزرگ شدن نوه‌هات هم نبودي
اما متاسفم مادر ، بخاطر آهنگ "پاک کردن کمدم" که موقع عصبانيتم خوندمش
راستيتش ، شايد اصلا قصدم اين نبود که تا اينجا بکِشونمش
چون الانه که ميفهمم تقصير تو نيست و خيلي هم جدي هستم
و اون آهنگ رو ديگه تو اجراهام نميخونم و هر وقت توي راديو پخش ميشه ، عصباني ميشم
و به فکر ناتان هستم که به عنوان بچه سر راهي به يه خونه‌اي رفت
ميخوام که همه‌ي داروهايي که بهمون ميخوروندي
، خودت هم امتحانشون کني
حالا که داروهات داره تموم ميشه
و وضعيت روانيت داره وخيمتر ميشه
و من دارم پيرتر ميشم و گريه ميکنم
اما مادر ، من مي‌بخشمت ، ناتان هم مي‌بخشت
تمام کارهايي که کردِي ، تمام چيزهاي که گفتي تو بهترين تلاشت رو کردي که ما دوتا رو بزرگ کني
اون باري که براي بزرگ کردن ما ، تو به دوش کشيدي کمتر کسي مي‌تونست تحمل کنه
اما من تو رو دوست دارم دبي مترز اوه ،‌چه رابطه‌ي پيچيده‌اي ما داريم
چون تنها چيزي که نپرسيدم اين بود که
پدر بي مسئوليتم کدوم گوري بود
بيخيال ، فکر کنم اون با حفظ کردن هر آدرسي که من داشتم مشکل داشت
اما من از هر مانع و صخره و صحراي پر از کاکتوس ميپرم
و تمام نقشه‌هاي جهان رو دارم تا دنبال بچه‌هام بگردم حتي اگه کنار اقيانوس اطلس باشن
اگه کسي اونا رو از من جدا کنه ، ميام و پيداش ميکنم
حتي اگه مجبور بشم با لباس بابا نوئل از دودکش ميام پايين و اونا رو برميدارم
زماني که اونا مادربزرگشون رو رومي‌ديدن
شبي بود که ما داشتيم به همبرگري ميرفتيم و تو جلوي ماشينمون ظاهر شدي
من و دخترم و ناتان خودمون رو بهت معرف کرديم ، بغلت کرديم
و موقعي که رفتي بسيار ناراحت بودم
زمانيکه داريم راه جداگانه خودمون رو طي ميکنيم ، بيا به پيشم
من چراغ‌هاي ماشينت را با حسرت وقتي که به عقب نگاه کردم ، ديدم
و از اينکه فرصت تشکر کردن از تو رو نداشتم ، عصبانيم ازت ممنونم که هم مادرم بودي و هم پدرم
پس لطفا اين عذر خواهيم که توي هواپيما نوشتم رو بابت احترام بپذير
فکر کنم که بايد اين حرفها رو از قلبم مي‌کَندم بيرون
اميدوارم قبل از اينکه بميرم ، بتونم بنويسمشون
مهماندار گفتش که کمربندم رو محکم ببندم فکر کنم که داريم تصاف مي کنيم
پس اگه اينا خواب نيست ، اميدوارم که اين پيام به دستت برسه که من براي هميشه دوستت خواهم داشت
چون تو مادرم هستي
فکر کنم ما هموني هستيم که بايد باشيم
چراغهاي ماشين وقتي که توي شب رانندگي ميکنم ، مي‌درخشن
احتمالا قضيه رو خيلي گنده‌اش کرديم
من يک زندگي جديد مي‌خوام
رضا ملکي (L.O.Ls.) BARANMOVIE.TV